226 و من خطبة له عليه السّلام في التّنفير من الدّنيا از خطبه‌هاى امام عليه السّلام است كه در متنفّر ساختن از زرق و برق دنيا ايراد فرموده است . « 1 » خطبه در يك نگاه اين خطبه در واقع از سه بخش تشكيل شده و هر يك ناظر به مطلبى است كه مكمّل مطلب ديگر است : در بخش اوّل امام عليه السّلام به معرفى دنيا مىپردازد كه سرايى است ناپايدار و ناامن

--> ( 1 ) . سند خطبه : اين خطبه را متّقى هندى از فقهاى عامّه در كتاب كنز العمّال آورده ، مىگويد : دينورى و ابن عساكر از عبد اللّه بن صالح عجلى از پدرش چنين نقل مىكند كه روزى على بن ابى طالب عليه السّلام خطبه‌اى براى ما خواند . نخست حمد و ثناى الهى بجا آورد و درود بر پيامبر فرستاد و بعد فرمود : « عباد اللّه لا تغرّنّكم الحياة الدّنيا فإنّها دار بالبلاء محفوفة و بالغدر معروفة . . . » و نيز سبط بن جوزى در تذكرة الخواصّ آن را با اضافاتى نقل كرده و مىگويد : اين خطبه ( به جهت فصاحت و بلاغتش ) به عنوان « خطبهء بالغه » معروف است . سپس نقل مىكند كه ابو نعيم نيز در كتاب حليه بخشى از اين خطبه را آورده است . خطيب خوارزمى نيز در كتاب مناقب آن را با اضافاتى نقل كرده است . نويسندهء مصادر نهج البلاغه بعد از اشاره به مطالب بالا مىگويد : با اين نقل گسترده‌اى كه از خطبه در كتب اهل سنّت آمده ، نيازى نمىبينيم كه راويان اين خطبه را از علماى اماميّه شرح دهيم . ( مصادر نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 167 . )